صوت أرمينيا من القاهرة

Իմ էն հին, քֆուրչիների 3-րդ պատվավոր հորիզոնականը գրաված գրառման շարունակություննա:

Այսօր առավոտյան գնացել էինք ձկնորսության: Ժամը 7-ին արդեն ճանապարհ էինք ընկել ու բավկան շուտ հասանք, քանի որ Ուրբաթ օր է ու բոլորը քնած էին, մինչ կսկսվեր ուրբաթօրյա աղոթքը: Ծովը անհանգիստ էր ու բարձր ալիքներով, բայց դա էլ չխանգարեց մեր նավապետին, որպեսզի խորանաք բաց ծով: Ընթացքում Amo OK-ը, իրան սենց ենք ասում, քանի որ ահավոր շատա սիրում OK ասել, իսկ ամո-ն էլ հոպար բառնա: Մի ծերուկա, Լիբիացի, ու մեզ միշտ կալմարներ կամ կրիվետկեքա բերում փոքր, որոնցով էլ բռնում ենք ձուկը: Կոֆե ուզեցինք ու ասեց, որ սև սուրճ չունի, միայն KANSAFE ունի: Զարմացանք, որ թազա կոֆեի տեսակ կա, հետո պարզվեց, որ նա Nescafé-ն էդպեսա անվանում: Մի խոսքով, լավ հանգստացանք, նյարդային համակարգի անջատում տեղի ունեցավ, լավ ավարով էլ հետ եկանք, որը արդեն մի ժամից սեղանին դրած էր ու Դիանանայի հետ սպիտակ գինով խժռեցինք:( Մի քանի ձկների նկարներ )

I've found this photo in one shop in Mohandiseen (Cairo), and the name of the shop is FABULOUS! :)

Translation: Please don't enter with ICE CREAM!
And with pen they added, EVEN WITH ANY BURGER OR JUICE :)))

Was readin' an article about latest diplomatic crisis between Egypt and Algeria, and found this sentence:
"Ibrahim Bayoumy, a professor of history and political science, said that Turkish president Abdullah Gul managed to use his country's World Cup qualifying match against Armenia to restore relations between the two states, which has been cut since Armenia's independence in 1991."

Կանգնած էիպԿահիրեի Օպերայի բակում(մի օր կգրեմ թե ինչ հրաշալի օպերա ունեն, որտեղ կաֆեներ չկան ու բակում բարձրախոսներ կան, տեղադրված ծառերի ու թփերի մեջ, ու միշտ դասական երաժշտություն է հնչում ամբողջ տարածքում), մի հատ կոմպոզիտորի արձանի կոքին, որի անունը չգիտեի:
Հանկարծ լսում եմ մի կնոջ ձայն.
- Բարև, Մաեստրո,
- Ներողություն,- ասացի ես,- ինձ հետ եք խոսում:
- Ոչ, զավակս, մաեստրոյի:
Տարակուսանքով նայեցի տարեց կնոջը, որը եգիպտացի էր նորվեգացու դեմքով, ակնոցավոր ու երկար խնամված մազերով:
- Ամեն անգամ, երբ անցնում եմ այս արձանի կողքով, բարևում եմ մեծ կոմպոզիտորին:
-Իսկ ով է նա?
-Մոհամեդ Աբդել Վահաբ, մեծ երաժիշտ է: Շատ եմ սիրում նրա արձանը ու նրան էլ երկրպագում էի...
Ժպտաց ու հեռացավ:

Վրացական բալետի ներկայացումը դեռ չէր սկսվել ու դրսում կանգնած սպասում եմ ընգերներիս, երբ երկու եգիպտացի կին իրար հետ խոսելով մոտեցան ինձ: \
-What's going on here today?
-Georgian Cultural days, and a performance of Georgian State ballet.
- Where is Gerogia? USA?,-հարցրեց մեկը,
-No, no, mish USA (միշ նշանակումա ՈՉ),
-So, where is that? is it a country?
- It's a sate near Russia, and was occupied  by Russia before, but now there are free!
-Aaaaa, i didn't know, i was thinking it's a state in USA!

Այսօր Կահիրեի Օպերայի Տան մեծ դահլիճում հրավիրված էի Վրացական մշակույթի օրերի բացման արարողությանը ու Թբիլիսիի պետական բալետի թատրոնի ներկայացմանը:
Նախանշված ժամին գնացի ու մուտքի դիմաս սպասում էի, երբ նկատեցի Ադրբեջանի դեսպանին, որի մասին կարդացել էի, սակայն չէի տեսել երբեք: Արտաքինից ներկայանալի դիվանագետի տեսք ունի ու հետն էլ մի մեծ «պատվիրակություն» էր եկել, որոնք շատ հայերի էի նման: Քիչ անց տեսա Թուրքիայի դեսպանին, որը նույնպես կարգին դիվանագետի տեսք ուներ ու մի հատ անճոռնի կին:
Բացման արարողությունը տարօրինակ ու անհասկանալի էր: Ներկա էր Վրաստանի մշակույթի փոխնախարարը, որը մի քանի անիմաստ բաներ ասեց, նեյտրալ խոսքեր ու խոսեց բիզնեսմենների շփումների մասին: Ասեց, որ պիտի վրացական գինին ու Բորժոմին ներմուծեն ստեղ: Երանի մի օր Ջերմուկը ու մեր կոնյակը գա ստեղ: Հետո ասեց, որ Վրացիները մամլուքների հետ կապեր են ունեցել ու անգամ ազդեցություն, բայց դրա մասին չգիտեի ու մի տեսակ չեմ հավատում էդ կնոջ խոսքերին: Հետո Եգիպտական կողմի ներկայացուցիչը խոսեց, որն էլ մի երկու նեյտրալ խոսք ասեց ու առաջ անցան:
Ինչևէ, սկսվեց առաջին մասը: Անիմաստ երաժշտություն ու անկապ, անսինխրոն պարողներ, որոնք տենց էլ չկարողացան հանդիսատեսին հասցնել իրենց ասելիքը, կամ ավելի ճիշտ պարելիքը: Ծրագիր չկար ու չէինք հասկանում դա ինչ երաժշտություն է, ով ա հեղինակը, ինչ պար ա և այլն: Ականջերս մինչև հիմա ցավում են դհոլի անտակտ ու ահավոր բարձր ձայնագրությունից, որը միախառնել էին դասական երաժշտության հետ, սակայն լավ չէր ստացվել ըստ իս: ՄԻ պահ բրազիլական ռիթմեր միացվեցին ու դրա տակ պարում էին բալետ ու հետաքրքիրա դա վրացական մոդեռն երաժշտություննա? Երկրորդ մասում սիրուն ներկայացում էր, սակայն էլի պարոմ էին ոչ թե վրացական կոմպոզիտորի երաժշտության ներքո, այլ Վալս էին պարում, բայց չեմ հիշում ումն էր: Այդպես էլ ֆոլկլորիկ բան չեղավ ու տենց անկապ էլ վերջացավ:
Դուրս գալուց նկատեցի, որ միջանցքում հարցազրույցներ են տալիս: Մոտեցա ու նկատեցի Ադրբեջջանի դեսպաննա իրան մեջ գել ու մի հատ Ճ կանալի հարցազրույցա տալիս: Շպիոնի հայացքով մոտեցա ու ականջ դրեցի: Էդ գեշո աղջիկը հարցնում էր, թե ինչպիսին էն վրաց-ադրբեջանական հարաբերությունները, իսկ դեսպանը ասաց, որ ախպեր ժողովուրդ են: Բայց ԲՈՑ-ը էն էր, որ երբ հարց հնչեց եգիպտա-ադրբեջանական մշակույթային կապերի մասին, դեսպանը ասեց, որ բավական ընդհանրություններ ունեն, հատկապես երաժշտությունը բավական նման է ու Ադրբեջանը հպարտանում է իր մշակույթով, որը շուտով կներկայացնի Եգիպտոսում: Ստեղ են ասել, որ եթե Ադրբեջանը Մշակույթի նախարարություն ունի, մենք էլ պիտի Ռազմածովային ուժերի շտաբ բացենք, որ մեր նավատորմը ղեկավարենք: Բայց ինչ ճիշտնա ճիշտը լաաավ արաբերեն գիտեր, միախառնել էր եգիպտական դիալեկտը ու գրական արաբերենը, որը բավական հնչեղ էր:

Утром на Синае в результате двух ДТП пострадали 35 египтян и 21 иностранных туристов, включая десять россиян, восемь граждан Армении, двух украинцев, гражданина Новой Зеландии и одного турка. В результате ДТП никто не погиб, но некоторые туристы госпитализированы.
По моей инфомации, Армяне не пострадали и чувствуют себя нормално.

HIS caricatures were driven from the situations he lived, political events or whatever else affected him. His works are dynamic and vivid, as you notice when you look at the faces of his characters.

---

  He is Alexander Saroukhan, the pioneer of political caricature in Egypt. Saroukhan, who was born in 1898 in Russia and died in Egypt in 1977, was an Egyptian-Armenian caricaturist whose drawings appeared in many Arabic and international newspapers and magazines. He was one of the best and most famous caricaturists in the Arab world.
  When he was ten years old, he moved to Turkey, where he studied languages. With his brother Levon Saroukhan, he published a weekly magazine.
  Later on, Saroukhan worked as a translator of the Russian, Turkish and English languages in the British army. At the same time, his caricatures were published in Armenian newspapers and magazines.
  In 1922, he left Turkey for Europe, where he studied at the Graphic Art Academy in Brussels. He proved to be a brilliant student, finishing his studies in only two years instead of the usual four.
  In 1924, Saroukhan arrived in Egypt with more than 125 of his artworks. His drawings were published in a satirical magazine called Armenian Cinema.
  Saroukhan presented some of his works at an exhibition in Cairo and then in Alexandria. Through these exhibitions, he met an Egyptian journalist called Mohamed el-Tabei, who was at that time Editor-in- Chief of the Egyptian magazine Rosa el- Yusuf.
  Working together, the two became the most important and influential journalists in Egypt for the next 20 years. Saroukhan worked as a caricaturist for the widely circulated Rose el-Yusuf, soon becoming known as a ‘political' caricaturist.
  His fame was also established through his character ‘El-Masri Effendi’ (meaning ‘Egyptian Effendi’). Saroukhan left the magazine and joined the staff of another well-known Egyptian magazine, Akher Sa'a (The Last Hour), which el-Tabei published until 1946.
  When el-Tabei sold Akher Sa’a to Akhbar el-Youm, Saroukhan moved to the new newspaper and worked there until his death in 1977.
  In 1942, he established the Egyptian French-language humor magazine La Caravane, which ran until 1945. He also contributed to Egypt's foreign language press, with cartoons in La Presse Egyptienne, Image and the Armenian daily Arev. He had many exhibitions in Egypt, Lebanon, Syria and Romania.
  Among Saroukhan's publications was This War, in which he warned of the advent of World War Two.
It was considered his finest book, because it defined his talent for offering criticism in a humorous way. The Saroukhan style was prominent, independent and famous, as he drew more than 20,000 different caricatures …quot; political, social and humorous.
  His other publications include The Political Year 1938; a collection of political caricatures; a book in Armenian on the art of caricature, five satirical plays in Armenian; Our Seven Deadly Sins; and an article entitled ‘How I came to Egypt’.
© Source The Egyptian Gazette

Azerbaijan's Embassy in Cairo has send a note of protest to Egypt's Foreign Ministry, as well as the Ministry of Information, the Ministry of Communications and Technologies due to publication of a map at the Egyptian news website. The territories of Nagorno-Karabakh and Nakhichevan Autonomous Republic are included in Armenia on this map. The article of Egypt's website says that the Week of Egyptian cinema in Baku will strengthen the cultural relations between Azerbaijan and Egypt.


Great map, isn't it? :) the article can be found here
P.S. i've found this info in trend.

Երեկ օդանավակայան գնալու ճանապարհին մի գեղեցկուհի տեսանք ճամփեզրին, ու վարորդս անհապաղ արձագանքեց` mozza (մեր հայաստանյան ժարգոնով կլինի ԾԻՏ կամ մռութ կամ էլ ինչ-որ այլ արտահայտություն` ուղղված գեղեցիկ, հմայիչ կնոջը): Աղջիկը նիհար ու բավական գեղեցիկ կազմվածքով էր: Քիչ անց 2 աղջիկ էլ նկատեց, որոնք բավական զգալի չափերի «հետին կառուցվածք» ունեին ու, կարելի է ասել, թմբլիկ էին: Օմարը` վարորդը, ավելի բուռն արձագանքեց` Ah, Dol Muzaz Awi! (O, սրանք ավելի կյանք են): Հարցրեցի, թե արդյոք «մոզայության» աստիճանը որոշում է հետույքի ու այլ բարեմասնությունների գիրության աստիճանից, պատասխանեց.
- Դե պիտի ձեռք պալուց ու շոյելուց մի բան զգաս, թե չէ ոսկորն ումա՞ պետք: Այ, սրանց որ կպնես` ձեռք կմխրճվի հիասքանչ մարմնի մեջ:

Today I've got a nice  message in FB, Here it is. Enjoy it!
P.S. Bravo Gnel!

Ի՜նչ կլինի` իգնոր չանես,
Մեյլս դիլիթ, ֆորվարդ չանես,
Սրտանց բացես, աչքի ածես
Ու մեծ սիրով րիփլայ անես:

Սայաթն ասավ իր սիրուհուն`
- Ֆեյսբուքումդ գրիլիս դուն`
Թե վուր ալամ ինտերնետում
Չկա քիզի նման սիրուն:

Ամա մտիկ արա, գո’զալ,
Մտիր գուգլու հինդու պորտալ,
Մի սըրչ տու ինձ, խաբար արա`
Թե վուր սիրտդ վրաս տաք ա:

Կարոտիլ իմ քու դիդարին,
Քու ջփեգին, քու պրոֆալին,
Մեսիջներուդ թաքուն խաղին,
Էսեմեսիդ տառասխալին:

Սելյուլյարիդ անուշ զանգին
Ըսպասումիմ թրթռալեն,
Իմանում չիմ վունց անջատիմ
Էն բեմուրազ վիբրացիայեն:
Յիս չաթերում տիղ չիմ գտնում,
Բլոգումներում բեզարիլիմ,
Ըսփամներաց պրծում չունիմ,
Սայթերումըն բեզարիլիմ:

Աստուծ վկա` վիրտուալ չիմ,
Վիզուալիմ ու ռիալիմ,
Սիրտս` էշխեմեդ էրած,
Նուրմեկանց քաբաբ մի՜ անի:

Ներողություն արտահայտությանս համար, ք..քս եկավ այս տեսանյութը նայելուց հետո: Բուրունդիում ու Սվազինելդում ավելի կիրթ են մարդիկ ամեն ինչ անում, քան Արմենիայում:

i'm not so great with photoshop, any solid proof that it's fake? other than it being obviously fake

Sometimes just wanna close my eyes, switch off my head and all feelings, relax and fall asleep. But at that moment a fuckin' thought is lighting in the bottom of my brain and disturbing me up to the morning. 1 day, 2 days, 3...a week, 2 weeks etc.. WTF! I just don't wanna think about you, i am tired of it, leave my mind, leave it!!! How long???
Why am i thinkin' so much...? why?

Сравниваем двух Илхамов! Красавица Илхам Вагди- Мисс Египет 2009 и "красавчик" Илхам!

Ասում են ամփոփում անելը բավական հեշտ է: Բայց երբ նստում ես ու սպիտակին հանձնում ամփոփվելիքը, բավական դժվար է, քանի որ վերապրում ես այն ամենը, ինչ-որ կատարվել է 365 օրվա ընթացքում:
Ցլի տարին հրաժեշտ է տալիս: Իմ տարին էր թե´ բառի բուն, և թե´ այլ իմաստներով:
Շնորհակալ եմ Աստծուց, որ ինձ ուղորդեց ու հասա բավական լավ արդյունքների, անգամ կարելի է գնահատել գերազանց: Սիրեցի, սիրահարվեցի, սիրվեցի, բաժանվեցի, հաղթեցի, պարտություններս ընդունեցի և օգտակար եղա կարիքավորներին այնքանով, ինչքանով կարողացա:
Բարի գալուս 2010:
Շնորհավոր Ամանոր: Թո´ղ Տերը մեզ բոլորիս պահապան լինի և միշտ լինենք լավատես ու բարին կամեցող:

كل عام وانتم بخير

Երեկ երեկոյան վերադառնում եմ տուն ու նստեցի տաքսի: 5 րոպե չանցած` վարորդը զանգ ստացավ ու հրճված ձայնով հացնում էր` ե՞րբ... Շրջվեց իմ կողմ ու պայծառ դեմքով ասաց.
-Ի´նչ հրաշալի «դեմք» (հայերենում ասում ենք խերով ոտք, էստեղ դեմքին են վերագրում դա) ունես. հենց նոր կինս ծննդաբերեց, ու տղա ծնվեց:
- Շնորհավոր, աչքդ լույս, առողջ մանուկ լինի, Աստված պահապան...
... Պարզվեց  2 աղջիկ ուներ ու երկար  էր սպասել տղայի:
- Ի՞նչ դնեմ անունը, ի՞նչ խորհուրդ կտաս:
Հարցնելով իր անունը ու պարզելով, որ Մուհամեդ է, հավելեցի.
-Ադամ: Չե՞ որ մարդկության հայրն է:
- Ալլահ, Ալլահ, Ալլահ, հրաշալի անուն է: Անկրկնելի: Եգիպտոսի կեսը Մուհամեդ է, իսկ մյուս կեսը Ահմեդ: Իսկ իմ զավակը` Ադամն է:
Զանգ հնչեց` քույրն էր:
- Այո´, այո´... Ադամ:...Չէ, ես չեմ որոշել, հենց հիմա մի հայ է մեքենայում նստած ու նա առաջարկեց:
Հաջրոդ զանգահարողը եղբայրն էր: Նույնը կրկնեց և նրան: Գլխավորը կինն էր, որը նույնպես զանգեց ու լսելով անունը` ամուսնուն ասաց, որ ավելի լավ ընտրություն չէր կարող լիներ:
Անվանակոչվեց Ադամ ու ես էլ դարձա իրենց խերով արտասահմանցին` հայը:
Տանս մոտ իջա, վճարեցի պահանջվածից չորս անգամ ավելի, որը մի կերպ վերցրեց, քանի որ ուզում էր ոչինչ չվերցնել: Նրան միակ հայկական հուշը, որ այդ պահին ձեռքիս տակ էր, մի տուփ ծխախոտ էր, որն էլ տվեցի նրան:
Կյանքը հրաշալի է...